donderdag, augustus 15, 2013
Klara is er tijdens het festival elke dag live van 16 uur tot middernacht. Tussen de concerten door serveren Bart Vanhoudt, Lies Steppe en Rob Leurentop gesprekken met muzikanten en bezoekers, reportages achter de schermen en vanop de festivalweide, en commentaar van kenners en liefhebbers.

'Manuel Hermia Trio'. Manuel Hermia (alt-, sopraan- en tenorsaxofoon, bansuri fluit), Manolo Cabras (bas), João Lobo (drums en percussie). Met dit trio verkent Manuel Hermia een muzikale wereld die stevig in de jazztraditie is verankerd maar tegelijk open staat voor heel diverse invloeden. Hermia's muziek is modern en avontuurlijk maar blijft toegankelijk. Zijn composities omspannen een immense emotionele reikwijdte van zeer zachte en introverte stukken tot gekke passages en razende explosies. Dit trio houdt zowel van stevige grooves als van melodieuze thema's en streeft ernaar om jazz als vrije muziek alle eer aan te doen. Manuel Hermia is zowel componist, improvisator als muzikaal wereldreiziger. Zijn ontdekkingtocht resulteert in heel verscheiden persoonlijke projecten. In een kwartet brengt hij rechttoe rechtaan jazz, met zijn groep Slang zoekt hij Oosterse muzikale kleuren en op 'Le Murmure de l'Orient' bespeelt hij enkel de bansuri, een bamboefluit uit de Hindoestaanse muziek. Hermia speelde met heel andere musici en begeleidde onder meer Fred Wesley, Victor Laszlo en Khadja Nin. Naar Jazz Middelheim komt hij met zijn trio met Manolo Cabras en João Lobo. Dit trio flirt met de grenzen van de jazz en baseerde een deel van de composities op het principe van 'Rajazz'. Dit is een combinatie van het harmonisch systeem van de Ragas en de principes van jazzcomposities. Deze basis geeft hun muziek een unieke klankkleur en karakter.

'Tigran with Jan Bang & Arve Henriksen'. Tigran Hamasyan (piano), Jan Bang (live sampling), Arve Henriksen (trompet). De 26-jarige Armeense pianist Tigran Hamasyan bewerkt oude volksthema's van zijn thuisland tot moderne pianostukken. Hij speelt verbluffende romantische solo's maar improviseert even vlot funky deuntjes waarbij hij meezingt met zijn eigen pianosolo's. Deze winnaar van de 'Thelonious Monk Jazz Piano Competition' brak in 2011 echt door met zijn soloalbum 'A Fable'. Hij plaatst zichzelf graag op een intersectie van vele soorten muziek, groeide de laatste jaren sterk en wordt geprezen door grootmeesters als Herbie Hancock, Brad Mehldau en Chick Corea. Deze jongeman staat aan de vooravond van een grootse carrière. Op Jazz Middelheim zal hij, geruggensteund door IJFO (International Jazz Festival Organisation - IJFO.org) in drie verschillende bezettingen optreden als artist in residence. En vandaag is dat eerst samen met Jan Bang en Arve Henriksen.

'Terri Lyne Carrington's Mosaic feat. Lizz Wright.' Terri Lyne Carrington (drums), Lizz Wright (zang), Helen Sung (piano), Tamir Schmerling (bas), Tineke Postma (saxofoon), Tia Fuller (saxofoon). Op 'Mosaic' verzamelen krachtige vrouwelijke stemmen en instrumentalisten, elk met een andere muzikale en sociale achtergrond. Het project overschrijdt grenzen, leeftijden en culturen waarbij de essentie blijft dat het vrouwen zijn die samen jazz maken. Ze hebben een historische en sociale agenda, maar de muziek blijft prioritair met kleurrijke stukken, uitgewerkte composities, abstracte improvisatie en stemmen die versmelten. Zoals bij een mozaïek worden verschillende kleurrijke stukken samengebracht tot een geheel. De motor van het project is drummer, componist, producer, pedagoog en ondernemer Terri Lyne Carrington. Zij is voor dit concert op Jazz Middelheim op pad met de toonaangevende zangeres Lizz Wright.

'Toots Thielemans Quartet'. Toots Thielemans (mondharmonica), Karel Boehlee (piano), Hein Van de Geyn (bas), Hans van Oosterhout (drums). Toots Thielemans, dit jazzmonument hoeft al lang geen introductie meer. Vorig jaar vierde dit Brussels Ketje zijn negentigste verjaardag met een hartverwarmende concertreeks die een apotheose kende op zijn geliefde Jazz Middelheim. De festivalpeter maakte sinds 1981 elke editie mee en hij kreeg Park den Brandt moeiteloos stil met zijn expressieve, pakkende harmonicaklank. Zijn grapjes en zelfrelativerende humor waren er nog, maar hij concentreerde zich vooral op de muziek. Ook dit jaar brengt hij zijn vertrouwde mondharmonica en vast kwartet mee om zijn favoriete jazzstandards en eigen nummers te spelen, zwevend tussen een lach en een traan.
Klara © 2015